Smink, Klaas

(Giethoorn 1879 - 1969 Meppel)

a. Gracht te Meppel, jaren ’20; olieverf op doek, 50 x 40.

Smink, die afkomstig was uit een eenvoudig arbeidersmilieu, volgde in zijn geboortedorp de lagere school en had daarna verschillende banen, onder meer in de Twentse textielindustrie. Kort na de eeuwwisseling stapte hij over naar de PTT en werd postbode, eerst in Smilde en vervolgens in Meppel. Na enige jaren werd hij hier loketbediende op het postkantoor en nu begon hij in zijn vrije tijd te tekenen en te schilderen. In de Eerste Wereldoorlog maakt hij kennis met de schilder André Idserda, die toen in Meppel woonde. Deze zette Smink ertoe aan zich serieus met de kunst bezig te gaan houden en gaf hem enige tijd raadgevingen. Op zijn beurt werd Smink in de loop van de jaren ’20 en ’30 (en ook na de Tweede Wereldoorlog) weer een soort mentor voor andere (amateur)schilders, van wie er een paar uiteindelijk – net als hijzelf – een (semi)professionele status wisten te bereiken, zoals Albert Torie (1896-1969), Piet Zwiers (1907-1964) en Tinus Ponne (1910-1964). Sminks professionele loopbaan begon overigens pas goed in het begin van de jaren ’30, toen hij de gelegenheid kreeg met wachtgeld te gaan, omdat de PTT vanwege de economische crisis moest inkrimpen.

b. Stadsgezicht Meppel, jaren ’30; olieverf op doek, 40,5 x 50.

Nu was hij eindelijk in staat full-time te schilderen en hij zou in de rest van zijn lange leven een flink oeuvre opbouwen dat in Meppel en omgeving al gauw een behoorlijke groep liefhebbers kreeg.
Dat oeuvre bestaat voornamelijk uit stadsgezichten en (park)landschappen, die bijna allemaal in of vlakbij Meppel zijn gemaakt. Smink had namelijk last van een vorm van pleinvrees, waardoor hij zijn woonplaats niet goed durfde te verlaten. Desondanks suggereren zijn schilderen vaak een sterke ruimtelijkheid, die vooral teweeg wordt gebracht door zijn heldere kleurgebruik en zijn losse en in de loop van de jaren steeds vrijer wordende penseelvoering. Na de oorlog werd het belang van zijn werk ook buiten zijn directe omgeving erkend en in 1968 kreeg hij de Culturele Prijs van Drenthe.

Dit artikel (van de hand van Jan Jaap Heij) is met toestemming van de rechthebbenden (Drents Museum en uitgever WBOOKS BV) ontleend aan het boek 'Vernieuwing & Bezinning' dat niet meer zal worden herdrukt.

a. Tom Haartsen, Ouderkerk a/d Amstel
b. JAV Studio’s, Assen